- Masz na imię Tina?

Santosowi teczkę. - Czytaj.
- Tak, lecz oboje zareagowaliśmy instynktownie. To był ułamek sekundy. Nawet w małym miasteczku wszystko może się zdarzyć. To wcale nie musiała być kula. Czasem pęknie zwykła lampa uliczna. Czego oczekiwałeś? Że narażę Karolinę na niebezpieczeństwo?
— Mój Boże! Co za bezczelność! Niech pani się odwróci z łaski swojej i skinie mu ręką, aby sobie poszedł.
Ruszył bez słowa w stronę Dzielnicy Francuskiej. Odezwał się, dopiero kiedy dojeżdżali:
- Nie mogę. - W jej głosie wzbierała histeria. - Nie chcę.
Zatopiony w rozmyślaniach, dotarł wreszcie do sklepu i zanurzył w jego chłodnym wnętrzu. Odebrał sandwicze, zamienił kilka słów z ekspedientką i kilka minut później był z powrotem na ulicy z brązową torbą na zakupy pod pachą. Mieszkał z matką na Ursuline Street, w małym mieszkaniu na pierwszym piętrze. Dom był schludny, czynsz niski, ale doskwierał brak klimatyzaji. Zainstalowali wprawdzie niewielkie klimatyzatory w sypialniach i dzięki nim mogli przetrwać letnie miesiące, jednak w kuchni i bawialni panował czasami taki upał, że posiłki jadali w łóżku.
- Nie załamuj się. Może jeszcze go znajdziesz. - Liz zamknęła drzwi szafki, zatrzasnęła kłódkę. - Jeśli to naprawdę ten jedyny, prędzej czy później musisz go znaleźć.
Podniósł z ziemi patyk i cisnął go w krzaki.
- Ładny wieczór - zagadnęła, podchodząc bliżej. - Zawsze bardzo lubiłam tę porę dnia. Barwy i zapachy. Ciszę.
Gloria przygryzła wargę. Milczała. W końcu, po długiej chwili, skinęła głową.
— Tak było, proszę pana.
Vixen patrzyła na nią badawczo.
- Za kilka dni są urodziny mojej córki. Dopilnuję, żeby dostała pani zaproszenie.
Zielona Niania odsunęła się od dzieci, jakby zupełnie

jednak uchylić. Jego doskonały refleks w połączeniu z krzykiem
opadły na ramiona.
- A małżeństwo?
- Niech sobie patrzą - warknęła Victoria. - Dlaczego,
- Dobrze. A teraz powiedz, skąd ci przyszło do
- Ale z czym?
- Nie jestem jednym z twoich zwierzątek. I nie
Jakaś dziennikarka z lokalnej stacji podsunęła mikrofon
silnie na nią działa, przyprawiła go o zawrót głowy.
Nieco później Pierce powiedział:
Wsunęła mu telefon do ręki.
Sebastian nadal leżał rozciągnięty na dywaniku.
trawą ziemi.
była nie tyle zaskoczona, co rozczarowana.
Pies również miał go dosyć. Gdy tylko drzwi ciężarówki otworzyły